Gulou & Beiluoguxiang, Beijing: Trommeltorens, binnenplaatsen en nachtelijk bier

De trommel spreekt nog steeds eerst in Gulou. Zeven keer per dag rolt een roodgeverfde slag uit de 600 jaar oude Trommeltoren en over de grijze bakstenen steegjes, alsof het oude Peking één praktische gewoonte heeft behouden en weigert deze op te geven. Sta op het plein onder de torens en je voelt de buurt netjes opsplitsen in twee levens: de ene kant van de dag is voor gepensioneerden, fietsen en poorten van binnenplaatsen; de andere kant is voor zelfbrandende cafés, kleine cocktailzalen en livemuziek verborgen achter onopvallende deuren.

Waar Gulou & Beiluoguxiang bekend om staan

Dit is het laagbouw, grijze bakstenen hart van het oude Peking, en het draagt zijn geschiedenis zonder poespas. De Trommeltoren (Gulou) en Klokkentoren (Zhonglou) verankeren nog steeds het noordelijke uiteinde van de oude centrale as, en ze zijn niet alleen decoratieve overblijfselen. Ze waren de tijdwaarnemers van de stad, het tweetal dat ooit de dag reguleerde voor het keizerlijke Peking. De Trommeltoren geeft nog steeds enkele malen per dag korte trommelvoorstellingen, waarbij de overgebleven trommel om het uur wordt bespeeld door verklede artiesten van halverwege de ochtend tot laat in de middag. De Klokkentoren, zijn stillere partner, houdt de wacht over het plein. Het beklimmen van beide is eenvoudig op de oude manier: steile originele trappen, geen theatraal vertoon, alleen de klim en het uitzicht. De Trommeltoren kost ongeveer ¥20, de Klokkentoren ongeveer ¥15, of ongeveer ¥30 voor het combiticket, met openingsuren variërend per seizoen.

Wat Gulou meer maakt dan een monumentenstop, is de hutong-structuur eromheen. Deze steegjes zijn geen decor; ze zijn de plek zelf. Overdag voelt de buurt bewoond en praktisch. Bewoners fietsen naar de markt. Kaartspellen worden in de schaduw gespeeld. Was hangt aan de lijn. De straten zijn te smal voor auto's, wat deels de aantrekkingskracht en deels de waarschuwing is. Je beweegt je hier te voet, per fiets, op instinct. Het geluid is geen verkeer maar fietsbellen, koffiemolens en, op het uur, die trommel.

Nanluoguxiang is de beroemde naam, en het verdient zijn faam slechts tot op zekere hoogte. Het is een 740 jaar oude noord-zuidsteeg die nu van muur tot muur vol staat met snackkraampjes en souvenirwinkels, en ja, het heeft de sfeer die nieuwkomers hopen te vinden als ze naar Peking komen. Maar de echte beloning zit in de zijsteegjes die er als visgraten van aftakken. Mao'er Hutong en Yu'er Hutong hebben nog de oude binnenplaatsen, waaronder de voormalige huizen van de schilder Qi Baishi en van Wanrong, de laatste keizerin van China. De steeg is druk, luidruchtig en vaak iets te gretig om je iets te verkopen. Dat is prima. Loop er toch doorheen, stap dan weg van de drukte en laat de oudere stad weer ademen.

Aan de overkant van Gulou Dongdajie van het noordelijke uiteinde van Nanluoguxiang ligt Beiluoguxiang, de rustigere tweelingbroer van de buurt. Als Nanluoguxiang de marktkraam en de souvenirtas is, is Beiluoguxiang de koffiemolen en het studiolicht. Het is een straat met cafés en kleine creatieve ruimtes, bijna zonder drukte. Dezelfde oude Peking-botten, een ander ritme.

Waar te eten & drinken

Beiluoguxiang is waar de dag goed begint. Wake Up & Coffee op Beiluoguxiang 93 is een zelfbrander, en dat is hier belangrijk omdat de plek je laat kiezen. Vijf single-origin bonen liggen te koop — twee Ethiopische plus Kenya, Colombia en Honduras — voordat de kop wordt gezet. De ruimte is kaal, met zichtbare balken en witte baksteen, en het voelt precies zoals het is: een steegcafé dat het verschil kent tussen een pauze en een optreden.

Een paar deuren verder, Voyage Coffee op Beiluoguxiang 80, slaat dezelfde steeg in een andere richting in. Het zit in een oud bakstenen gebouw onder een groot dakraam, en het licht doet het meeste werk. Bestel een flat white, voeg tiramisu toe als je zin hebt om te blijven hangen, en kijk naar de straat door die hoge opening terwijl de dag vordert. Hiernaast is RoOM op Beiluoguxiang 84 de zachtere ruimte: plantrijk, houten, rustig en luchtig, het soort plek dat een lange ochtend het gevoel geeft dat het verdiend is in plaats van verspild.

Voor lunch of diner in dezelfde straat is Yun’er Xiaozhen op Beiluoguxiang 84 een van de langstlevende keukens van de buurt. Het serveert Yunnanese gerechten met het soort vertrouwen dat komt van blijven: gepaneerde en zout-en-peper champignons, in bananenblad gebakken gerechten en tafels op het dak, ongeveer ¥100 per persoon, dagelijks van 11.00 tot 23.00 uur. Het eten is gul zonder opzichtig te zijn. Dat is de juiste toon voor deze straat.

Als je de oude Peking- trek in pittig eten wilt, is Zhang Mama op Jiaodaokou Nan Dajie 76 het andere uiterste: een legendarische Sichuan-gaarkeuken waar de lokale bevolking op straatkrukjes in de rij staat voor mondverdoofde mala-gerechten tegen bodemprijzen. De menukaart is alleen in het Chinees, wat deel uitmaakt van het plezier en van het punt. Je komt hier niet om verwend te worden.

En dan is er TRB Hutong, binnen de 600 jaar oude Zhizhusi-tempelbinnenplaats op Shatan Beijie 23. Het is de feestelijke gelegenheid in de omgeving: een restaurant met een Michelinster en een eigentijds proefmenu, met wit tafellaken minimalisme tegen oud hout. Reserveer vooraf. Sommige plaatsen leunen op de oude muren om hen heen; TRB Hutong gebruikt ze op de juiste manier.

Uitgaan

's Avonds wordt Gulou het low-key drinkhart van Peking. De munteenheid is speciaalbier, cocktails en livemuziek in kleine zalen, niet clubs en flessenservice. Dat onderscheid is belangrijk. Dit is niet Sanlitun, en het is er beter voor. De bars hier voelen als plekken die mensen echt bedoelden te openen.

Great Leap Brewing Original #6 schenkt nog steeds in zijn thuis uit 2010 op Doujiao Hutong, en het blijft Pekings eerste microbrouwerij om een reden. Het zit in een ommuurde binnenplaats uit de Qing-dynastie, dus je drinkt pale ale en Szechuan-peppercorn Honey Ma Gold op de stenen vloer, met gratis gekruide pinda's binnen handbereik. Het is het soort plek waar de omgeving en het bier even belangrijk zijn.

Een korte wandeling naar het oosten, Jing-A Taproom (Longfusi) op Qianliang Hutong 38, is de grotere, drukkere craft-optie. Het heeft 32 tappen, een paar tapcocktails en zuurdesempizza's uit een steenoven, in een voormalige fabrieksruimte. Als Great Leap voelt als een discussie op de binnenplaats die eindigde in een toast, voelt Jing-A als de kamer na de discussie, luider en hongeriger.

Voor cocktails is Mao Mao Chong op Banchang Hutong 12 de hutong-klassieker. Het is klein, en het weet dat. De signature-drankjes dragen de persoonlijkheid van de bar in hun namen: de Sichuan-peppercorn Mala Mule, de lemongrass-en-kaffir-lime Ladyboy. De prijzen behoren tot de eerlijkste van de stad, en er zijn doordeweeks aanbiedingen voor gourmetpizza. Die combinatie — scherpe drankjes, bescheiden ruimte, geen pretentie — is precies waarom mensen steeds de weg terugvinden.

Modernista op Baochao Hutong 44 gaat een andere richting uit. Het is een bar uit de jazz-tijd van de jaren 1930 met een zwart-witte balzaalvloer, een goede likeurlijst en livemuziek, cabaret of levenstekenen de meeste avonden. De ruimte heeft een beetje theater, maar niet de dure soort. Het voelt alsof iemand een sfeer heeft bewaard in plaats van een museum.

Hot Cat Club, in het Fangjia Hutong 46 kunstcomplex, is waar het folk-blues einde van Pekings scene belandt. Het heeft live-sets en een gratis woensdagavond comedy, met bieren vanaf ongeveer ¥15. Dit is de nuttige waarheid van de buurt: je hoeft niet op zoek te zijn naar een groot feest om er een te hebben.

Dingen om te doen / wat te zien

Het beste wat je hier kunt doen, is wandelen. Begin bij de Trommeltoren, klim voor de trommelvoorstelling en het uitzicht over de grijze pannendaken naar de Klokkentoren, dwaal dan over het plein en duik de steegjes in. Dat eerste uitzicht vertelt je alles: het oude Peking staat nog overeind, en het is nog steeds druk.

Nanluoguxiang is de hoofd-hutong, en het moet als zodanig worden behandeld: een sfeer om te volgen, niet een plek om te veroveren. Loop het van begin tot eind, blijf dan de acht zijsteegjes induiken waar de menigten dunner worden en de echte binnenplaatsen beginnen. Mao'er, Yu'er, Ju'er en de anderen zijn waar de buurt stopt met optreden voor bezoekers en terugkeert naar zichzelf. Je passeert er misschien ook de voormalige huizen van Qi Baishi en Wanrong, herinneringen dat deze steegjes meer hebben geherbergd dan cafés en snackkraampjes.

Steek over naar Beiluoguxiang voor de rustigere versie van dezelfde straat. Het contrast is het punt. Aan de ene kant de drukte en de souvenirs; aan de andere kant zelfbrandende cafés, studio's en een langzamer tempo. Als je de wijk wilt begrijpen, doe beide en merk op hoe weinig afstand ze scheidt.

Ga dan naar het westen naar Shichahai en Houhai, de met wilgen omzoomde meren op korte loopafstand. In de zomer kun je een trappetboot huren; in de winter schaatsen. Of doe geen van beide en volg gewoon de oever langs herenhuizen op binnenplaatsen. Het is de gemakkelijkste uitbreiding van de buurt, en een van de weinige plekken in het centrum van Peking waar de stad opent zonder zijn ruggengraat te verliezen.

Een fiets huren of een deelfiets pakken via de app is de lokale zet. De steegjes zijn vlak, de afstanden zijn genadig, en je kunt de torens, de meren en het uitzicht vanaf de heuveltop van Jingshan Park over de Verboden Stad in een gemakkelijke middag rondrijden. Kom terug in de schemering. De Trommeltoren is aangelicht, de bars vullen zich, en het hele gebied komt tot rust in zijn beste uur.

Winkelen & markten

Winkelen hier is klein, onafhankelijk en zwaar op Peking-kitsch in plaats van luxe. Nanluoguxiang is de voor de hand liggende plek om te beginnen, hoewel niet altijd de beste plek om te blijven hangen. Verwacht geborduurde operamaskers, kleifiguurtjes, stoffen schoenen, zijden sjaals en meer bubble tea dan iemand nodig heeft. Toch zijn er nuttige uitzonderingen.

Plastered 8 op Nanluoguxiang is het opvallende lokale merk. Zijn T-shirts drukken oude Peking-iconen op shirts — een metrokaartje, het oude tarief van ¥1,20 voor de taxivlag, Erguotou- en Yanjing-bieretiketten — voor ongeveer ¥68–88. Dat is een slimmere souvenir dan de generieke kraaminventaris, en het vertelt je meer over de stad dan een dozijn nieuwigheidsmagneten.

Voor een typische Peking-snackshopstop, sluit je aan bij de rij bij Wenyu Cheese Shop, ook op Nanluoguxiang, voor ouderwetse gefermenteerde melk en dubbele-vellen melkpudding in kleine kommetjes. Het is het soort plek dat logisch is omdat mensen er in de rij blijven staan. Weg van de hoofdstraat ruilt Beiluoguxiang de souvenir-drukte in voor een enkele designstudio en kleine boetiek, terwijl het Fangjia Hutong 46-complex — een voormalige fabrieksbinnenplaats tussen Andingmen en de Lamatempel — galeries, designwinkels en platen-en-boekenhoekjes in zijn erf herbergt.

Dit is geen wijk voor luxe detailhandel. Het is voor voorwerpen met een lokaal accent, dingen die je mee naar huis kunt nemen zonder te doen alsof ze meer zijn dan ze zijn.

Waar te verblijven in Gulou & Beiluoguxiang

Dit is het land van de binnenplaatshotels. De meest sfeervolle bedden zijn boetiekhotels en guesthouses die zijn uitgehakt uit gerestaureerde siheyuan, waar kamers uitkomen op een kleine centrale binnenplaats in plaats van een gang. Dat is de charme. De keerzijde is praktisch: steegjes zijn smal, sommige kamers hebben kleine of gedeelde badkamers, en auto's kunnen niet altijd bij de deur komen. Neem een kleine koffer en verwacht het laatste stuk te lopen.

DuGe Courtyard Boutique Hotel is de design-benchmark hier, gevestigd in een binnenplaats uit de Qing-dynastie die ooit toebehoorde aan een keizerlijke minister, in een steegje bij Nanluoguxiang. Als je de sprookjesversie van verblijven in oud Peking wilt, ga dan voor een binnenplaatsaccommodatie bij Nanluoguxiang, Beiluoguxiang of de Trommeltoren. Als je wat meer gemak wilt, zorgt verblijven dichter bij Gulou Dajie of Andingmen metro ervoor dat je de hutong-sfeer behoudt terwijl het station op een paar minuten lopen is. De prijzen variëren van budget tot midden voor guesthouses en van midden tot hoog voor de boetiekbinnenplaatsen, en waar je ook bent, je bent centraal gelegen en op korte afstand van de Verboden Stad en de meren.

Rondreizen

Gulou is klein en gemaakt om te wandelen. Je kunt in ongeveer twintig minuten van de Trommeltoren naar het Lama Tempel-einde lopen, en de meeste steegjes zijn te smal voor auto's. Dat is geen gebrek; het is de reden dat het gebied nog steeds aanvoelt als een buurt en niet als een filmset.

Station Nanluoguxiang, op lijn 6 en lijn 8, ligt midden in het hart, met uitgang E die direct op de steeg uitkomt. Station Gulou Dajie op lijn 2 en lijn 8 is een korte wandeling noordwestelijk bij de torens, Shichahai op lijn 8 is naast de meren, en Andingmen op lijn 2 bestrijkt de oostelijke kant. Vanaf hier zijn de Verboden Stad en Jingshan een wandeling van 25-30 minuten of een paar metrostops naar het zuiden, en Tiananmen is een korte rit op lijn 8 of lijn 2.

Fietsen is de echte lokale manier. Pak een deelfiets via een app en maak een rondje langs de torens, meren en steegjes. Wandel alleen de drukste stukken van Nanluoguxiang, waar de drukte fietsen zinloos maakt. Voor de luchthavens is het ongeveer 45-60 minuten met de taxi of metro naar Beijing Capital (PEK), en langer naar Daxing (PKX) in het verre zuiden. De Capital Airport Express verbindt via Dongzhimen, een paar stops oostelijk op lijn 2.